روزنامه صبح
آر اس اس خبرجنوب
کل صفحات خبرجنوب
مسکوکات در بازار شیراز
 تبلیغات خبر جنوب تبلیغات خبر جنوب تعالی دانش تبلیغات خبر جنوب
تبلیغات خبر جنوب تبلیغات خبر جنوب
ماجرای مبادله چند دانشمند ﺑﺎ موجودات فرازمینی :: روزنامه خبر جنوب :: نیازمندیهای خبر جنوب
NID : 202669
1399/11/02

ماجرای مبادله چند دانشمند ﺑﺎ موجودات فرازمینی

ﺳﺎﻝ ۲۰۰۵ «ﻭﯾﮑﺘﻮﺭ ﻣﺎﺭﺗﯿﻨﺰ» ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﺳﺎﺑﻖ ﺩﻭﻟﺖ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ از ایمیل ‌های مرموزی پرده بر داشت که از یک منبع معتبر از ﮔﺮﻭﻩ تحقیقاتی دفاعی و ﺑﺸﻘﺎﺏ ﭘﺮﻧﺪﻩ‌ها در دولت آمریکا به دست او رسیده بود. ﺍﯾﻤﯿل‌ ها ﺟﺰﺋﯿﺎﺕ برنامه تبادل چند دانشمند در زمینه‌ های مختلف را با یک فرازمینی ﺍﺯ ﺳﯿﺎﺭﻩ‌ ﺍﯼ ﺑﻪ ‌ﻧﺎﻡ «ﺳﺮﭘﻮ» افشا می‌ کرد. ﺍﯾﻦ ﭘﺮﻭﮊﻩ محرمانه، «ﺳﺮﭘﻮ» نام گرفت که در پرونده مجهول این هفته درباره‌اش بیشتر می‌ خوانیم.

سقوط بشقاب ‎پرنده فضایی‎ ها
براساس ایمیل‌ های فرستاده شده، شروع پروژه به ﺳﻘﻮﻁ ﺩﻭ ﺑﺸﻘﺎﺏ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۴۷ در «نیومکزیکو» برمی‌گردد. به ادعای فرستنده ایمیل، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﺣﺎﺩثه ﺳﻘﻮﻁ ﻧﺠﺎﺕ ﭘﯿﺪﺍ می‎کند و ﺑﻪ ﺁﺯﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﻣﻠﯽ «ﻟﻮﺱ ﺁﻻﻣﻮﺱ» منتقل می‌ شود، اما شش ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﯾﮕﺮ از بین می ‌روند و برای تحقیقات بیشتر در یک سردخانه نگهداری می‌ شوند.فرازمینی ﻧﺠﺎﺕ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﯼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﻧﻈﺎمیان، موقعیت سیاره خود را فاش و تا زمان ﻣﺮﮔﺶ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۵۲ ﺑﺎ آن ها ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﻣﯽ‌ ﮐﻨﺪ. این موجود پیش از مرگش اطلاعات کاملی درباره تجهیزات دو فضاپیمای کشف شده می ‌دهد. از جمله این تجهیزات، یک دستگاه ارتباطی بود که توانست با آن با سیاره‌اش تماس برقرار کند.در ادامه تماس ‌های موجود فضایی با سیاره سرپو، ﺩﺭ ﺁﻭﺭﯾﻞ ۱۹۶۴ ﻣﻼﻗﺎﺗﯽ ﺑﺎ فرازمینی ‌ها برقرار می‌ شود و ﯾﮏ سفینه ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ «ﺁلماگوردو»‌ ﻧﯿﻮﻣﮑﺰﯾﮑﻮ به زمین می ‌نشیند. این موجودات، اﺟﺴﺎﺩ ﻫﻤﻨﻮﻋﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ سفینه ﻣﯽ‌ﺑﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﯾﮏ ﺩﺳﺘﮕﺎه ﺑﺎ دانشمندان زمینی ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺩله ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ می‌پردازند.

سفر دانشمندان به سیاره فرازمینی ‌ها
در نهایت و در ادامه این ارتباط‌ ها ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۹۶۵ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﻪ‌ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ پروژه مخفی سرپو قبول می ‌کنند به مدت ۱۰ سال در سیاره خود میزبان ﮔﺮﻭه ۱۲ نفره ‌ای از دانشمندان و متخصصان زمینی باشند. این ﺳﻔﺮ به ‌ادعای آ‌ن‌ ها ۱۳ ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ ﻣﯽ ‌کشد و از این گروه، ﺩﻭ نفر ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺳﯿﺎﺭه ﺳﺮﭘﻮ ﻣﯽ ‌ﻣﯿﺮﻧﺪ. دو دانشمند تصمیم می‌ گیرند برای همیشه آن جا بمانند و بقیه در ﺳﺎﻝ ۱۹۷۸ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺎﺯ بر می‌ گردند. براساس اطلاعات گروه، ﺳﺮﭘﻮ ﺳﯿﺎﺭﻩ‌ ﺍﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﺯﻣﯿﻦ، اما کوچک‌ تر ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺗﻤﺴﻔﺮﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ. به دلیل ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺍﺩ ﺭﺍﺩﯾﻮﺍﮐﺘﯿﻮ و گرمای بیشتر، گروه اعزامی ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﭘﻮشش‌ های خاصی استفاده می ﮐﺮﺩﻧﺪ و چند سال زمان برد تا خودشان را با شرایط جدید سازگار کنند. دانشمندان تا دو سال از ذخیره غذایی زمینی استفاده می ‌کردند و ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺷﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺍکی سرپویی ‌ها مصرف کنند. یکی از سخت ‌ترین چالش‌ های این محققان، ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯِ ۴۳ ساعته در سرپو و ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻭ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ بود که آسمانش به همین دلیل هیچ ‌گاه ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻧﻤﯽ ‌ﺷﺪ. سرپویی‌ ها ﻓﺎﻗﺪ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ همه ﺟﻮﺍﻧﺐ ﺯﻧﺪﮔﯽ ‌شان ﻧﻈﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ. وسیله حمل ‌و ‌نقل این تیم در سرپو، شبیه بالگرد بود و سیستم قدرت آن یک دستگاه مهر ‌و موم شده بود که نیروی پرواز آن را تأمین می‌کرد. هر سرپویی یک دستگاه کوچک به دور کمرش متصل بود که از طریق آن دستورات مشخصی دریافت می‌ کرد.

سرانجام تلخ دانشمندان
آن چه باور این پروژه را زیر سئوال می‌ برد، فقدان یک گزارش تصویری از ۱۳ سال اقامت دانشمندان در سرپو است البته گروه ادعا می ‎کند برای ثبت تصویر در این سیاره به آن‌ ها تذکر می ‌دادند. ﻫﺸﺖ ﻋﻀﻮ ﮔﺮﻭﻩ بعد از ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ در پایگاه ‌های مختلف نظامی قرنطینه شدند. گفته می ‌شود که ﮔﺰﺍﺭش آن‌ ها از این سفر به بیش از سه هزار صفحه می‌ رسد.همه اعضای بازگشته به زمین ﺑﻪ ‌ﺩﻟﯿﻞ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ طولانی ‌مدت ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﻣﻮﺍﺩ ﺭﺍﺩﯾﻮﺍﮐﺘﯿﻮ به مرور زمان بر ﺍﺛﺮ بیماری‌ هایی می‌ میرند و سرنوشت دﻭ عضو ساکن ﺳﺮﭘﻮ همچنان مبهم است. آیا چنین ماجرایی آن هم از منبعی ناشناس واقعیت دارد؟ افراد مرتبط با این پروژه در توجیه ناشناس ماندن منبع، خطر جانی را مطرح می ‌کنند بنابراین اثبات درستی یا نا درستی اش بسیار سخت است.

/انتهای متن/
صاحب امتیاز و مدیرمسئول نشریات بین المللی خبر : حسین واحدی پور
License owner & Editor in Chief: HosseinVahedipour
Copyright © 2013 KHABAR International Publications Group. All rights reserved.