جاسک؛ نگین گردشگری سواحل مکران
ادمین ۵
شهرستان جاسک در شرق هرمزگان، با سواحل بکر دریای عمان، جنگل‌های حرا، گل‌فشان‌ها، کوه‌های مریخی و آثار تاریخی، از مقاصد دیدنی سواحل مکران به شمار می‌رود؛ منطقه‌ای که طبیعت منحصربه‌فرد، پیشینه دریانوردی و فرهنگ غنی بومی، ظرفیت‌های ارزشمندی برای توسعه گردشگری دارد.
شهرستان جاسک در فاصله حدود ۳۲۵ کیلومتری جنوب شرقی بندرعباس و در کرانه دریای عمان قرار دارد که موقعیت جغرافیایی آن در شرق تنگه هرمز و در امتداد سواحل مکران، از گذشته‌های دور به آن جایگاهی ویژه در ارتباطات دریایی و مبادلات تجاری بخشیده است.
جاسک را می‌توان سرزمین هم‌نشینی دریا و تاریخ دانست؛ جایی که پهنه آبی دریای عمان با سواحل گسترده، خورهای ساحلی و زیستگاه‌های طبیعی درهم می‌آمیزد و در کنار بناهای تاریخی، محوطه‌های باستانی و سنت‌های ریشه‌دار مردم منطقه، تصویری متفاوت از گردشگری جنوب ایران شکل می‌دهد.
این شهرستان علاوه بر چشم‌اندازهای طبیعی، از ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی قابل توجهی برخوردار است، موسیقی محلی، خوراک‌های دریایی، صنایع‌دستی و شیوه‌های سنتی معیشت ساحل‌نشینان، بخش دیگری از جاذبه‌های جاسک را تشکیل می‌دهد؛ ظرفیت‌هایی که در صورت توجه به زیرساخت‌ها، حفاظت از محیط‌زیست و مشارکت جوامع محلی، می‌توانند در رونق گردشگری منطقه نقش‌آفرین باشند.
ردپای تاریخ در بندر کهن جاسک
پیشینه جاسک با دریا، تجارت و رفت‌وآمد دریانوردان پیوند خورده است؛ موقعیت ساحلی این بندر در مسیر ارتباطی جنوب ایران با پهنه اقیانوس هند، در دوره‌های مختلف زمینه حضور بازرگانان و شکل‌گیری مراکز ارتباطی و تجاری را فراهم کرده و آثار باقی‌مانده از گذشته، بخشی از روایت تاریخی این منطقه را بازگو می‌کنند.
تلگرافخانه جاسک از بناهای شاخص تاریخی شهرستان بوده که با فعالیت‌های تجاری و ارتباطی انگلیسی‌ها در سواحل جنوب ایران ارتباط دارد که این بنا ابتدا با کاربری تجاری مورد استفاده قرار گرفت و در ادامه به تلگرافخانه تبدیل شد؛ تغییری که بازتاب‌دهنده اهمیت ارتباطات دریایی و مخابراتی در این بخش از سواحل مکران است.
تلگرافخانه جاسک در شمار آثار ثبت شده ملی قرار دارد و از جمله یادگارهایی است که می‌تواند در معرفی پیشینه ارتباطات و مناسبات تجاری این بندر مورد توجه گردشگران علاقه‌مند به تاریخ قرار گیرد.
برج سیاه و سفید نیز در کنار این بنا از آثار مرتبط با فعالیت‌های ارتباطی انگلیسی‌ها در جاسک به شمار می‌رود؛ این اثر یادآور دوره‌ای است که موقعیت جغرافیایی جاسک، آن را به یکی از نقاط مهم در مسیر ارتباطی ایران و شبه‌قاره هند تبدیل کرده بود.
ارزش این بناها تنها به قدمت یا معماری آن‌ها محدود نمی‌شود بلکه بخشی از تاریخ تحولات ارتباطی، تجارت دریایی و مناسبات خارجی در سواحل جنوب کشور را در خود جای داده‌اند؛ حفاظت و معرفی مناسب این آثار می‌تواند زمینه آشنایی بیشتر گردشگران با نقش تاریخی جاسک را فراهم کند.
غار و گورستان؛ روایت روزگاران دور
جاسک در کنار آثار مرتبط با تاریخ دریانوردی، محوطه‌هایی را نیز در خود جای داده است که برای شناخت پیشینه سکونت و زندگی جوامع انسانی در منطقه اهمیت دارند.
غار سادرمند در محدوده روستای گزدان، در فاصله حدود ۳۰ کیلومتری شهر جاسک، از جاذبه‌های تاریخی این شهرستان بوده و این غار با ۲ دهانه و فضاهای داخلی دارای طاقچه، از محوطه‌های قابل توجه منطقه محسوب می‌شود و سفال‌های به دست آمده از اطراف آن، از ارتباط این محدوده با دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی حکایت دارد.
این ویژگی‌ها، غار سادرمند را به یکی از نقاط قابل توجه برای علاقه‌مندان به تاریخ و باستان‌شناسی تبدیل کرده است؛ محوطه‌ای که بررسی و معرفی مستند آن می‌تواند به شناخت دقیق‌تر پیشینه فرهنگی منطقه کمک کند.
گورستان جگین نیز از دیگر محوطه‌های تاریخی شهرستان است که قدمت آن به هزاره نخست پیش از میلاد نسبت داده می‌شود؛ این محوطه در محدوده روستای جگین قرار دارد و از جمله آثار ارزشمند برای مطالعه سنت‌های تدفین و شناخت پیشینه سکونت در سواحل مکران به شمار می‌رود.
قلعه شیرآهن و قلعه شیرآهن پایین، واقع در نزدیکی روستای شیرآهن، نیز از دیگر یادگارهای تاریخی جاسک هستند که به دوره‌های پس از اسلام نسبت داده می‌شوند؛ این قلعه‌ها در کنار دیگر بناها و محوطه‌های تاریخی، بخشی از هویت تاریخی شهرستان را شکل می‌دهند.
مجموع این آثار نشان می‌دهد که ظرفیت تاریخی جاسک تنها به یک بنای شاخص محدود نیست و گستره‌ای از محوطه‌های باستانی، بناهای ارتباطی و آثار تاریخی را در بر می‌گیرد؛ ظرفیتی که معرفی هدفمند آن‌ها می‌تواند به شکل‌گیری مسیرهای گردشگری تاریخی در منطقه کمک کند.
سواحل مکران؛ آرامش در کرانه عمان
سواحل جاسک از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی شهرستان به شمار می‌روند؛ پهنه‌هایی که در آن‌ها آبی دریا، افق گسترده ساحلی و رفت‌وآمد صیادان، چشم‌اندازی آمیخته با طبیعت و زندگی روزمره مردم پدید می‌آورد.
سواحل روستاهای یونک، عبد، بحل، بونجی، گتان، جاسک کهنه و کلیرک از جمله محدوده‌های ساحلی این شهرستان هستند که برای علاقه‌مندان به طبیعت‌گردی و تجربه فضای آرام کرانه‌های مکران جذابیت دارند.
تماشای طلوع و غروب خورشید بر فراز دریای عمان، مشاهده فعالیت صیادان و آشنایی با شیوه زندگی ساحل‌نشینان، از تجربه‌هایی است که سفر به جاسک را از بازدید صرف از یک جاذبه طبیعی فراتر می‌برد.
در این منطقه، دریا تنها بخشی از چشم‌انداز نیست؛ بلکه با معیشت، فرهنگ و خاطره جمعی مردم پیوند خورده است؛ فعالیت‌های صیادی، حضور لنج‌ها و ارتباط روزانه ساکنان با آب‌های ساحلی، بخشی از هویت اجتماعی جاسک را شکل می‌دهد.
توسعه گردشگری ساحلی در شهرستان نیازمند توجه همزمان به حفاظت از محیط طبیعی، حفظ آرامش روستاها و احترام به شیوه زندگی مردم محلی است و مدیریت پسماند، سامان‌دهی مسیرهای دسترسی و فراهم‌کردن امکانات اولیه گردشگران می‌تواند در بهره‌برداری مسئولانه از این ظرفیت‌ها موثر باشد.
حراهای گابریک؛ جنگل در آغوش دریا
جنگل‌های حرای گابریک از جلوه‌های ارزشمند طبیعی جاسک هستند که در بخش شرقی شهرستان و در حاشیه خورهای ساحلی گسترش یافته‌اند که این جنگل‌ها در مرز خشکی و دریا شکل گرفته‌اند و به دلیل سازگاری درختان حرا با شرایط آب شور و جزرومدی، زیستگاهی متفاوت در سواحل مکران پدید آورده‌اند.
چهره این جنگل‌ها با تغییر سطح آب دریا دگرگون می‌شود؛ هنگام جزر، بخش‌هایی از ریشه و تنه درختان نمایان خواهد شد و با بالا آمدن آب، دریا در میان درختان پیشروی می‌کند و چشم‌اندازی متفاوت از هم‌نشینی آب و پوشش گیاهی به وجود می‌آورد.
حضور گونه‌های مختلف پرندگان، از جمله گیلانشاه و اگرت، بر ارزش زیست‌محیطی این محدوده افزوده و همین ویژگی‌ها، جنگل‌های حرا را به محیطی مناسب برای پرنده‌نگری، عکاسی طبیعت و آشنایی با زیست‌بوم‌های ساحلی تبدیل کرده است.
اهمیت این جنگل‌ها تنها به زیبایی بصری آن‌ها محدود نمی‌شود؛ زیستگاه‌های حرایی در حفظ تنوع زیستی، فراهم‌کردن پناهگاه و محل تغذیه برخی گونه‌های جانوری و پایداری محیط ساحلی نقش دارند و از این منظر، بخشی از سرمایه طبیعی منطقه محسوب می‌شوند.
توسعه گردشگری در این محدوده، بیش از هر چیز به رعایت ملاحظات زیست‌محیطی وابسته بوده و تردد کنترل شده، جلوگیری از آسیب به ریشه‌ها و پوشش گیاهی، مدیریت پسماند و رعایت فاصله مناسب از زیستگاه پرندگان، از جمله اقداماتی است که می‌تواند امکان بازدید گردشگران را با حفاظت از این محیط ارزشمند همراه کند.
گل‌فشان‌های گتان؛ شگفتی زمین
در میان جاذبه‌های طبیعی جاسک، گل‌فشان‌های محدوده گتان و توجک از پدیده‌هایی هستند که چهره‌ای متفاوت از زمین‌شناسی سواحل مکران را به نمایش می‌گذارند.
گل‌فشان‌ها پدیده‌هایی زمین‌شناختی هستند که در آن‌ها گل و مواد ریزدانه از لایه‌های زیرین زمین به سطح راه پیدا می‌کنند و با انباشته‌شدن تدریجی، ساختارهایی مخروطی یا حوضچه‌مانند به وجود می‌آورند و شکل دهانه‌ها و الگوهای انباشت گل، منظره‌ای متفاوت از عوارض معمول ساحلی ایجاد می‌کند.
این پدیده‌ها در حدود ۸۰ کیلومتری شهر جاسک و در نزدیکی روستاهای گتان و توجک قرار دارند و از جاذبه‌های قابل توجه برای علاقه‌مندان به زمین‌شناسی و طبیعت‌گردی به شمار می‌روند.
دسترسی به برخی از این محدوده‌ها از مسیرهای محلی و با پیاده‌روی در میان تپه‌ماهورها امکان‌پذیر است و همین موضوع، بازدید از گل‌فشان‌ها را به تجربه‌ای متفاوت برای گردشگرانی تبدیل می‌کند که به دنبال شناخت عوارض طبیعی و چشم‌اندازهای کمترشناخته‌شده منطقه هستند.
بازدید از گل‌فشان‌ها به آگاهی از شرایط محیطی و رعایت نکات ایمنی نیاز دارد و نزدیک شدن به دهانه‌ها بدون شناخت وضعیت زمین، دست‌کاری ساختارهای طبیعی و ورود به محدوده‌های ناپایدار می‌تواند خطرآفرین باشد و معرفی مسیرهای مناسب و ارائه اطلاعات لازم به گردشگران، از الزامات بهره‌برداری مسوولانه از این جاذبه‌هاست.
کوه‌های مریخی؛ نقش فرسایش بر سنگ
کوه‌های مریخی و مینیاتوری جاسک از دیگر چشم‌اندازهای متفاوت منطقه هستند که به دلیل شکل‌های خاص، شیارهای فرسایشی و تیغه‌های سنگی، ظاهری متمایز دارند.
این پدیده طی فرایندهای زمین‌شناختی و در اثر فرسایش شکل گرفته‌اند؛ خطوط و شیارهای ایجاد شده بر سطح زمین، همراه با فرم‌های نامتعارف سنگی، منظره‌ای پدید آورده‌اند که شباهت ظاهری آن به برخی چشم‌اندازهای سیاره مریخ، دلیل نام‌گذاری آن‌ها به کوه‌های مریخی است.
بخش‌هایی از این کوه‌ها در مسیر جاسک به سیریک و محدوده روستای پیوشک در بخش لیردف دیده می‌شوند و ترکیب فرم‌های سنگی با گستره چشم‌اندازهای جنوب ایران، این محدوده را به مقصدی جذاب برای عکاسان، طبیعت‌گردان و علاقه‌مندان به زمین‌شناسی تبدیل کرده است.
ویژگی شاخص این چشم‌اندازها، تنوع شکل‌ها و خطوط طبیعی است که در نور ساعات مختلف روز جلوه‌های متفاوتی پیدا می‌کنند که به همین دلیل، این محدوده ظرفیت مناسبی برای عکاسی طبیعت و معرفی جلوه‌های زمین‌شناختی مکران دارد.
صیانت از این عوارض نیز اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که تخریب سنگ‌ها، رهاسازی زباله و تردد نامناسب خودروها می‌تواند به ساختارهای طبیعی و چشم‌انداز منطقه آسیب برساند؛ هدایت بازدیدها در مسیرهای مشخص و آگاهی‌بخشی به گردشگران، از راهکارهای حفاظت از این میراث طبیعی به شمار می‌رود.
پوراف؛ هم‌نشینی چشمه و حرا
چشمه‌های آب گرم پوراف در حدود ۲۰ کیلومتری شرق جاسک و در مجاورت ساحل دریا قرار دارند؛ نزدیکی این چشمه‌ها به جنگل‌های حرا و خور پوراف، مجموعه‌ای از چشم‌اندازهای طبیعی را در کنار یکدیگر قرار داده و این محدوده را به یکی از جاذبه‌های قابل معرفی در مسیر طبیعت‌گردی شرق جاسک تبدیل کرده است.
هم‌جواری آب گرم، ساحل و پوشش گیاهی، ویژگی متمایز این منطقه است؛ جایی که گردشگران می‌توانند در کنار مشاهده چشم‌اندازهای ساحلی، با بخشی از محیط طبیعی و باورهای فرهنگی مردم محلی آشنا شوند.
چشمه‌های پوراف در میان مردم منطقه از جایگاه فرهنگی برخوردارند و باورهایی درباره خواص درمانی آب آن‌ها وجود دارد و با این حال، هرگونه ادعای درمانی درباره این آب‌ها نیازمند شواهد علمی معتبر است و نباید باورهای محلی را جایگزین ارزیابی پزشکی دانست.
معرفی این جاذبه در قالب مسیرهای گردشگری طبیعی، همراه با توجه به وضعیت دسترسی، امکانات اولیه و حفاظت از محیط پیرامونی، می‌تواند به افزایش شناخت گردشگران از ظرفیت‌های شرق جاسک کمک کند.
دنیای زیر آب؛ ظرفیت پنهان جاسک
آب‌های پیرامون شبه‌جزیره جاسک از دیگر ظرفیت‌های طبیعی این شهرستان برای توسعه گردشگری دریایی برخوردارند؛ وجود زیستگاه‌های زیرآبی و صخره‌های مرجانی در بخش‌هایی از محدوده ساحلی، زمینه حضور گونه‌های مختلف ماهی و دیگر آبزیان را فراهم کرده و می‌تواند برای علاقه‌مندان به مشاهده حیات دریایی و عکاسی زیر آب جذاب باشد.
تنوع زیستی دریا در کنار چشم‌اندازهای ساحلی، ظرفیت جاسک را برای فعالیت‌هایی مانند غواصی و طبیعت‌گردی دریایی افزایش می‌دهد؛ با این حال، بهره‌گیری از این فرصت‌ها به شناخت دقیق شرایط محیطی، ایمنی گردشگران و رعایت ضوابط حفاظت از زیستگاه‌های دریایی وابسته است.
مرجان‌ها از اجزای حساس اکوسیستم‌های دریایی هستند و آسیب‌دیدن آن‌ها می‌تواند بر زیستگاه بسیاری از آبزیان تأثیر بگذارد؛ از این رو، توسعه فعالیت‌های گردشگری زیرآبی باید با آموزش گردشگران، استفاده از راهنمایان واجد صلاحیت و جلوگیری از تماس یا برداشت موجودات دریایی همراه باشد.
در صورت فراهم‌شدن زیرساخت‌های ایمن و تدوین برنامه‌های سازگار با محیط‌زیست، گردشگری دریایی می‌تواند در کنار سایر جاذبه‌های جاسک، به تنوع‌بخشی فعالیت‌های اقتصادی و ایجاد فرصت‌های شغلی محلی کمک کند.
موسیقی و خوراک؛ صدای زندگی در مکران
جاذبه‌های جاسک تنها در طبیعت و آثار تاریخی خلاصه نمی‌شود؛ فرهنگ مردم این منطقه نیز بخش مهمی از هویت گردشگری آن را شکل می‌دهد؛ موسیقی محلی، آیین‌های اجتماعی، خوراک‌های دریایی و هنرهای سنتی، جلوه‌هایی از زندگی مردمانی هستند که پیوندی دیرینه با دریا دارند.
موسیقی محلی جاسک با ریتم‌های پرتحرک و شیوه‌های اجرایی خاص، از جلوه‌های شاخص فرهنگ بومی منطقه به شمار می‌رود؛ این موسیقی در مراسم شادی، آیین‌های مذهبی و مناسبت‌های اجتماعی حضور دارد و بخشی از تجربه‌ها و خاطرات جمعی مردم ساحل‌نشین را بازتاب می‌دهد.
ارتباط تاریخی سواحل جنوب ایران با مسیرهای دریایی و رفت‌وآمد جوامع مختلف نیز در شکل‌گیری و تحول فرهنگ موسیقایی این نواحی نقش داشته است و معرفی موسیقی بومی در چارچوب برنامه‌های فرهنگی و گردشگری، می‌تواند زمینه آشنایی بیشتر بازدیدکنندگان با تنوع فرهنگی مکران را فراهم کند.
خوراک‌های محلی نیز بخش دیگری از این تجربه فرهنگی هستند؛ ارتباط نزدیک زندگی مردم جاسک با صید و محصولات دریایی، در تنوع غذاهای منطقه نمایان است و قلیه‌ماهی، ماهی‌شوری و هواری ماهی از خوراک‌های شناخته‌شده این منطقه هستند که طعم و شیوه تهیه آن‌ها بخشی از فرهنگ غذایی جنوب ایران را به نمایش می‌گذارد.
آشنایی با روش‌های سنتی آماده‌سازی ماهی، استفاده از مواد اولیه بومی و شیوه‌های پخت محلی، می‌تواند تجربه سفر به جاسک را غنی‌تر کند و زمینه معرفی کسب‌وکارهای کوچک مرتبط با خوراک بومی را فراهم آورد.
صنایع‌دستی؛ هنر دست‌های ساحل‌نشین
صنایع‌دستی جاسک نیز از مهارت‌های ریشه‌دار مردم منطقه حکایت دارد؛ هنرهایی که در پیوند با نیازهای زندگی روزمره، طبیعت و فعالیت‌های دریایی شکل گرفته‌اند و همچنان بخشی از هویت فرهنگی شهرستان را تشکیل می‌دهند.
لنج‌سازی از جمله مهارت‌های مرتبط با فرهنگ دریانوردی منطقه است؛ هنری که در کنار دانش سنتی کار با چوب و شناخت نیازهای سفر دریایی، بازتاب‌دهنده ارتباط دیرینه مردم با دریاست.
سوزن‌دوزی بلوچی، توربافی، گرگوربافی و حصیربافی نیز از دیگر هنرهای بومی جاسک به شمار می‌روند؛ این مهارت‌ها علاوه بر ارزش فرهنگی، با زندگی روزمره و شیوه‌های سنتی معیشت مردم ارتباط دارند.
آهنگری سنتی و ساخت کاردهای بلوچی با غلاف‌های چوبی و نقره‌کوب نیز از هنرهایی هستند که در معرفی مهارت‌های محلی منطقه جایگاه دارند و این محصولات، در کنار کارکرد کاربردی، نشان‌دهنده ذوق هنری و دانش نسل‌هایی هستند که مهارت‌های خود را در بستر زندگی اجتماعی و اقتصادی منطقه پرورش داده‌اند.
حمایت از هنرمندان محلی، ایجاد فرصت عرضه مستقیم محصولات و معرفی صنایع‌دستی در مسیرهای گردشگری می‌تواند به حفظ این مهارت‌ها و تقویت درآمد جوامع محلی کمک کند. چنین رویکردی، گردشگری را از بازدید صرف از جاذبه‌ها فراتر می‌برد و امکان مشارکت مستقیم مردم منطقه در منافع اقتصادی آن را فراهم می‌سازد.
گردشگری مسوولانه؛ راه توسعه جاسک
تنوع جاذبه‌های طبیعی، تاریخی و فرهنگی جاسک، این شهرستان را به منطقه‌ای مستعد برای شکل‌گیری مسیرهای متنوع گردشگری از بازدید از آثار تاریخی و محوطه‌های باستانی گرفته تا طبیعت‌گردی ساحلی، پرنده‌نگری، مشاهده پدیده‌های زمین‌شناختی و آشنایی با فرهنگ بومی تبدیل کرده است.
تبدیل این ظرفیت‌ها به فرصت‌های پایدار گردشگری، به فراهم‌بودن زیرساخت‌های مناسب و مدیریت هماهنگ نیاز دارد و دسترسی ایمن به جاذبه‌ها، معرفی مسیرهای گردشگری، اطلاع‌رسانی درباره شرایط بازدید، فراهم‌کردن امکانات اولیه و توجه به نیازهای گردشگران، از جمله اقداماتی است که می‌تواند کیفیت سفر به جاسک را افزایش دهد.
در کنار توسعه زیرساخت‌ها، حفاظت از زیستگاه‌های طبیعی و آثار تاریخی نیز اهمیت دارد و جنگل‌های حرا، زیستگاه‌های دریایی، گل‌فشان‌ها و عوارض فرسایشی، هر یک ویژگی‌های محیطی خاصی دارند و بازدید از آن‌ها باید متناسب با ظرفیت و حساسیت طبیعی منطقه انجام شود.
مشارکت جوامع محلی در برنامه‌ریزی گردشگری، حمایت از راهنمایان بومی و هنرمندان صنایع‌دستی و معرفی خوراک و موسیقی منطقه، از راهکارهایی است که می‌تواند ضمن حفظ هویت فرهنگی جاسک، سهم مردم را از منافع اقتصادی گردشگری افزایش دهد.
همچنین معرفی مستند آثار تاریخی و طبیعی و پرهیز از انتشار اطلاعات تایید نشده درباره قدمت بناها، ویژگی‌های زمین‌شناختی یا خواص درمانی جاذبه‌ها، برای شکل‌گیری تصویری معتبر و قابل اعتماد از این شهرستان ضروری است.
جاسک؛ مقصد کشف مکران
شهرستان جاسک مجموعه‌ای از جاذبه‌های متنوع را از کرانه‌های دریای عمان تا محوطه‌های تاریخی و چشم‌اندازهای زمین‌شناختی در خود جای داده و سواحل گسترده، جنگل‌های حرا، گل‌فشان‌های گتان و توجک، کوه‌های مریخی، چشمه‌های آب گرم پوراف و آثار تاریخی، در کنار موسیقی، خوراک و صنایع‌دستی بومی، تصویری چندوجهی از ظرفیت‌های گردشگری این منطقه ارائه می‌کنند.
جاسک، فرصتی برای شناخت بخشی از تاریخ دریانوردی جنوب ایران، مشاهده زیست‌بوم‌های ساحلی و آشنایی با فرهنگ مردمانی است که زندگی و معیشت آن‌ها از دیرباز با دریا گره خورده؛ سرزمینی که جاذبه‌های آن تنها در چشم‌اندازهای طبیعی خلاصه نمی‌شود و هر بخش آن، روایتی از تاریخ، محیط‌زیست و زندگی در کرانه‌های مکران را در خود جای داده است.
توجه به حفاظت از این میراث، توسعه زیرساخت‌های گردشگری و مشارکت مردم محلی می‌تواند زمینه معرفی گسترده‌تر جاسک را فراهم کند؛ مقصدی در جنوب شرق هرمزگان که ظرفیت‌های طبیعی و فرهنگی آن، فرصت‌های متنوعی برای تجربه گردشگری در سواحل دریای عمان پیش روی علاقه‌مندان قرار می‌دهد.
به گزارش ایرنا، هرمزگان با برخورداری بیش از ۴۲۰ اثر ثبت ملی در حوزه‌های فرهنگی، تاریخی، معماری، طبیعی و ناملموس، از غنی‌ترین استان‌های کشور از نظر تنوع آیین‌ها و سنت‌های بومی به شمار می‌رود و همچنین بیش از ۳۰۰ اماکن و بنای تاریخی، برای بازدید مسافران و گردشگران به این استان وجود دارد.
