ذخیره‌گاه زیست‌کره ارژن ۱۰ سال دیگر در فهرست یونسکو باقی می‌ماند
ادمین ۵
مدیرکل حفاظت محیط زیست فارس از تأیید ماندگاری ذخیره‌گاه زیست‌کره ارژن و پریشان در فهرست ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره برنامه انسان و زیست‌کره یونسکو برای دست‌کم ۱۰ سال دیگر خبر داد و گفت: حفاظت مؤثر از این میراث طبیعی زاگرس، مستلزم مدیریت اصولی منابع آب و خاک، جلوگیری از تخریب زیستگاه‌ها و مشارکت دستگاه‌های مسئول و جوامع محلی است.
لیلا تاج‌گردون سه‌شنبه ۱۲ آبان در نشست محیط زیست فارس با اشاره به جایگاه ذخیره‌گاه زیست‌کره ارژن و پریشان به‌عنوان تنها ذخیره‌گاه زیست‌کره استان فارس در میان ۱۴ ذخیره‌گاه ثبت‌شده کشور اظهار کرد: این منطقه که در سال ۱۹۷۶ میلادی به تأیید یونسکو رسید، به دلیل برخورداری از زیستگاه‌های متنوع کوهستانی، جنگل‌های بلوط، تالاب‌ها و گونه‌های ارزشمند گیاهی و جانوری، از اهمیت ویژه‌ای در حفاظت از تنوع زیستی کشور برخوردار است.
وی افزود: این ذخیره‌گاه در ارزیابی دوره‌ای سال ۲۰۲۵، با تأیید مراجع ذی‌ربط، برای دست‌کم ۱۰ سال دیگر در فهرست ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره برنامه انسان و زیست‌کره یونسکو باقی ماند؛ فرصتی ارزشمند که ضرورت حفاظت از این پهنه طبیعی را دوچندان می‌کند.
تاج‌گردون با اشاره به چالش‌های زیست‌محیطی ذخیره‌گاه ارژن و پریشان بیان کرد: خشک‌شدن کامل تالاب پریشان از سال ۱۳۸۹، کاهش منابع آب زیرزمینی، توسعه ناپایدار کشاورزی و تغییر کاربری اراضی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی این منطقه هستند.
تهدیدهای پیش روی ذخیره‌گاه ارژن و پریشان
مدیرکل حفاظت محیط زیست فارس با تأکید بر ضرورت مدیریت علمی و مشارکتی این منطقه گفت: برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، توسعه کشت محصولات آب‌بر، تخریب جنگل‌ها و مراتع، شکار غیرمجاز، آتش‌سوزی و آلودگی ناشی از فعالیت‌های انسانی، حیات این منطقه را تهدید می‌کنند.
وی ادامه داد: پیگیری تأمین حق‌آبه تالاب پریشان از محل سد نرگسی پس از آبگیری آن، اجرای برنامه مدیریت جامع زیست‌بومی تالاب‌های ارژن و پریشان، تقویت همکاری با دانشگاه‌ها و مشارکت جوامع محلی، از جمله محورهای مورد توجه اداره کل حفاظت محیط زیست فارس برای کاهش فشار بر این زیست‌بوم ارزشمند است.
ماندگاری در فهرست یونسکو به‌تنهایی ضامن حفاظت نیست
تاج‌گردون همچنین با گرامیداشت یاد شهدای حفاظت از طبیعت منطقه ارژن و پریشان، نقش محیط‌بانان مستقر در پاسگاه‌های محیط‌بانی و همراهی مردم و تشکل‌های محیط زیستی را در صیانت از این میراث طبیعی مهم دانست.
وی تأکید کرد: ماندگاری در فهرست یونسکو به‌تنهایی ضامن حفاظت از یک ذخیره‌گاه نیست و تحقق این هدف به مدیریت اصولی منابع آب و خاک، جلوگیری از تخریب زیستگاه‌ها و مشارکت مؤثر همه دستگاه‌های مسئول و جوامع محلی نیاز دارد.
