فجر سپاسی و یک سؤال ساده؛ مشکل از سکوهاست یا نتایج؟

علی جمشیدپور - «خبرجنوب»/ فجر سپاسی در تعطیلات لیگ برتر، به جای آنکه با خیال آسوده برای ادامه فصل آماده شود، با یک بحران جدی‌تر از نتیجه‌های هفته‌های ابتدایی روبه‌رو شده است؛ بازیکنان تیم در اعتراض به وضعیت مالی تمرین نکرده‌اند و اعتصاب کرده‌اند. اتفاقی که درست پس از برد ۷ بر ۲ در دیدار دوستانه مقابل شایان دیزل رخ داد و نشان داد پشت این نتیجه پرگل، مسئله‌ای جدی‌تر از آمادگی فنی تیم وجود دارد.

فجر تا پایان هفته ششم هفت امتیاز به دست آورده است؛ یک پیروزی، چهار تساوی و یک شکست. شروع فصل برای تیم رسول خطیبی با شکست همراه نبود و همین موضوع در مقطعی باعث شد سرمربی از شکست‌ناپذیری تیمش به عنوان یک نکته مثبت یاد کند، اما شکست دیرهنگام مقابل فولاد در هفته ششم، این روند را قطع کرد. فجر حالا در شرایطی به تعطیلات رفته که هنوز نتوانسته از شش مسابقه، بیشتر از یک برد به دست آورد و مهم‌تر از آن، در بازی‌های خانگی نیز نتوانسته انتظار هواداران را برآورده کند.

تساوی یک بر یک برابر مس شهر بابک نمونه روشنی از همین مسئله بود. فجر ابتدا پیش افتاد، اما گل تساوی را دریافت کرد و در ادامه نتوانست بازی را دوباره به سود خود برگرداند. بعد از این مسابقه، بخشی از سکوها علیه کادر فنی شعار دادند و خطیبی در واکنش، این اعتراض‌ها را «خط‌دهی‌شده» دانست و از هواداران خواست پشت تیم باشند. منابع خبری نیز گزارش کرده‌اند که سرمربی فجر معتقد بود این رفتارها بازیکنان را تحت فشار قرار می‌دهد.

حالا اما باید یک سؤال ساده را مطرح کرد؛ آیا هر اعتراضی به نیمکت فجر را باید به حساب برنامه‌ریزی و تفرقه‌افکنی گذاشت؟

اینکه ممکن است عده‌ای بخواهند از فضای سکوها سوءاستفاده کنند، موضوعی جداست و اگر مصداق مشخصی وجود دارد، باشگاه باید با آن برخورد کند. اما نمی‌توان همه اعتراض‌ها را با یک برچسب کنار گذاشت. هوادار فجر حق دارد درباره کیفیت بازی، نتیجه‌گیری و عملکرد تیمش سؤال داشته باشد. حتی اگر بخشی از اعتراض‌ها نادرست یا تند باشد، اصل مطالبه‌گری هوادار را نمی‌توان حذف کرد.

اتفاقاً ساده‌ترین راه برای پاسخ دادن به این اعتراض‌ها، نه مصاحبه و نه هشدار به سکوها، بلکه نتیجه گرفتن در زمین است. اگر فجر خوب بازی کند و برنده شود، اگر تیم در خانه سه امتیاز بگیرد و اگر روند امتیازگیری به شکلی باشد که هوادار به آینده امیدوار شود، اساساً مجالی برای شعار علیه نیمکت باقی نمی‌ماند. هیچ هواداری بعد از چند برد متوالی، تیمی را که از نظر نتیجه در مسیر درست قرار گرفته، به راحتی زیر سؤال نمی‌برد.

اما وقتی نتیجه‌ها مطابق انتظار نیست، طبیعی است که نیمکت باید بخشی از فشار را تحمل کند. این به معنای توجیه توهین یا رفتارهای غیرورزشی نیست؛ بلکه بخشی از مسئولیت مربیگری در فوتبال حرفه‌ای است. مربی همان‌طور که هنگام پیروزی سهم خود را می‌بیند، باید هنگام نتیجه نگرفتن هم انتقاد را بپذیرد.

از این زاویه، نسبت دادن مداوم اعتراض‌ها به «خط‌دهی» می‌تواند شبیه فرار رو به جلو باشد؛ یعنی به جای آنکه درباره علت نارضایتی هوادار صحبت شود، خود اعتراض تبدیل به مسئله اصلی شود. در چنین شرایطی صورت مسئله پاک می‌شود، اما مسئله همچنان سر جای خودش باقی می‌ماند: فجر چرا از شش بازی فقط یک برد دارد؟ چرا در بازی‌های خانگی نتوانسته انتظارات را برآورده کند؟ و چرا تیمی که قرار بود با حضور خطیبی فوتبال هجومی و تماشاگرپسند ارائه دهد، هنوز فاصله محسوسی با این وعده دارد؟

البته همه مشکلات فجر فنی نیست. اعتصاب اخیر بازیکنان نشان می‌دهد باشگاه با مسئله مالی جدی هم روبه‌روست. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، بازیکنان هنوز درصدی از قراردادهای خود را دریافت نکرده‌اند و همین مسئله باعث شده تمرین تیم در تعطیلات متوقف شود. این اتفاق برای تیمی که باید پس از تعطیلات ابتدا مقابل سپاهان قرار بگیرد و سپس دو بازی خانگی برابر آلومینیوم اراک و پیکان داشته باشد، زنگ خطر مهمی است.

در چنین شرایطی، مدیریت باشگاه باید همزمان دو مسئله را حل کند؛ پرداخت مطالبات و حفظ آرامش تیم. نمی‌شود از بازیکن انتظار داشت تمام تمرکز خود را روی مسابقه بگذارد، اما درباره مشکلات مالی او سکوت کرد. همان‌طور که نمی‌توان تمام مشکلات فجر را هم به مسائل مالی نسبت داد و از ضعف‌های فنی عبور کرد.

برد ۷ بر ۲ مقابل شایان دیزل، هرچند برای روحیه تیم اتفاق مثبتی بود، اما نباید تبدیل به پوششی برای مشکلات اصلی شود.

فجر سپاسی هنوز فرصت زیادی برای جبران دارد. تعطیلات می‌تواند فرصتی برای خطیبی باشد تا تیمش را از نظر فنی بازسازی کند و مدیران باشگاه نیز مشکلات مالی را سامان دهند. اما یک چیز باید روشن باشد؛ در فوتبال حرفه‌ای، انتقاد بخشی از مسیر است. اگر فجر نتیجه بگیرد، بهترین پاسخ را به منتقدان داده است. اگر هم نتیجه نگیرد، نمی‌توان از هوادار خواست فقط سکوت کند و همه مشکلات را به گردن چند تماشاگرنما بیندازد.

فجر برای عبور از این روزها، بیشتر از هر چیز به نتیجه، آرامش و پاسخ روشن نیاز دارد؛ پاسخی که این بار باید در زمین مسابقه داده شود، نه فقط در مصاحبه.