ثبت مجدد پلنگ ایرانی در منطقه شکار ممنوع «کوه سیاه» بوشهر

عبدالرحمن مرادزاده روز پنجشنبه در گفت وگو با خبرنگاران اظهار کرد: ثبت حضور این گونه شاخص و ارزشمند، نشان‌دهنده اهمیت زیستگاهی منطقه و وجود شرایط مناسب برای حضور و تداوم حیات گوشتخواران بزرگ در این عرصه طبیعی است.

وی افزود: این تصاویر در جریان پایش دوربین‌های تله‌ای و بررسی حضور گونه‌های مختلف حیات‌وحش منطقه ثبت شده است. پایش مستمر و هدفمند زیستگاه‌ها، نقش مهمی در شناخت وضعیت جمعیتی و پراکنش گونه‌های شاخص و همچنین برنامه‌ریزی برای حفاظت مؤثرتر از آنها دارد.

فرمانده پاسگاه محیط‌بانی شهید محمدی هم با اشاره به اهمیت این ثبت اظهار کرد: پلنگ ایرانی (Panthera pardus saxicolor) از گوشتخواران بزرگ و از گونه‌های شاخص رأس هرم غذایی در زیست‌بوم‌های طبیعی به شمار می‌رود و حضور آن می‌تواند بیانگر برخورداری زیستگاه از شرایط اکولوژیک مناسب، منابع غذایی کافی و امنیت نسبی باشد.

مهرداد نوروزی یادآور شد: ثبت مجدد پلنگ ایرانی در منطقه از نظر پایش تنوع زیستی و ارزیابی وضعیت ذخایر ژنتیکی و جمعیتی حیات‌وحش اهمیت دارد. تداوم ثبت و شناسایی افراد گونه در طول زمان، به کارشناسان کمک می‌کند تا اطلاعات دقیق‌تری از پراکنش، محدوده فعالیت، ارتباط زیستگاهی و وضعیت جمعیت این گونه به دست آورند.

محیط‌بان منطقه شکارممنوع کوه سیاه نیز گفت: دوربین‌های تله‌ای یکی از ابزارهای مهم در پایش گوشتخواران بزرگ هستند؛ زیرا بسیاری از این گونه‌ها، به‌ویژه پلنگ، رفتار محتاطانه و بیشتر شب‌فعال دارند و دیدن مستقیم آنها در طبیعت دشوار است. تصاویر حاصل از این دوربین‌ها می‌تواند در شناسایی افراد، بررسی الگوی حضور و استفاده از زیستگاه و پایش بلندمدت جمعیت مورد استفاده قرار گیرد.

محمد پاپری زارعی تصریح کرد: این گونه‌ها به دلیل جایگاه بوم شناسی خود، نسبت به تغییرات زیستگاه، کاهش طعمه و افزایش فشارهای انسانی حساس هستند و وضعیت حضور آنها می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت و پایداری زیست بوم ارائه دهد.

این محیط‌بان تأکید کرد: ادامه پایش دوربین‌های تله‌ای، حفاظت از زیستگاه و منابع آبی و غذایی، جلوگیری از شکار و تخریب زیستگاه و کاهش تعارض میان انسان و حیات‌وحش، از مهم‌ترین اقدام‌ها برای تداوم حضور پلنگ ایرانی در منطقه است.

ثبت مجدد پلنگ ایرانی در منطقه شکارممنوع کوه سیاه بخش بوشکان، علاوه بر تأیید ارزش حفاظتی این منطقه، اهمیت تداوم برنامه‌های پایش و مطالعه گوشتخواران بزرگ را در راستای شناخت بهتر وضعیت تنوع زیستی، حفاظت از ذخایر ژنتیکی و مدیریت علمی زیستگاه‌ها بیش از پیش نمایان می‌کند.