عزیزِ شاعران، را بیشتر بشناسیم

 شجاع انوری- سرویس فرهنگ و هنر خبر جنوب 

پس از آن، او سال‌ها دبیر دبیرستان‌های فیروزآباد، شیراز و مدرس دانشگاه و دانش‌سراهای تربیت معلم بود و طی این سال‌ها به عنوان مدرس (استادیار مدعو) در دانشگاه‌های شیراز تدریس می‌کرد و در همین شهر روزگار می‌گذراند.

دکتر شبانی شاگردان بسیاری را طی چند نسل تربیت کرد که هر کدام صاحب نام و آوازه‌ای هستند و خاطرات فراوانی از ایشان و شیوه‌ی منحصر به‌فرد تدریس‌شان نقل می‌کنند. 

شبانی با این‌که طی دهه‌های گذشته اشعار و مقالات پژوهشی بسیاری در روزنامه‌ها و مجلات کشور به‌چاپ رسانده، اما تا همین یکی دو سال پیش تن به چاپ آن‌ها در قالب کتاب نداد تا این که نخستین کتاب‌شان با نام «از بوف کوری‌ها و...» (مجموعه‌ی رباعی) در سال ۱۴۰۱ به کوشش انتشارات «بامداد نو» منتشر شد که در کم‌تر از یک سال به چاپ دوم رسید. 

دومین کتاب‌شان هم که برگزیده‌ی غزل‌های‌شان بود، با نام «آهِ آهو» در مهرماه ۱۴۰۲ منتشر شد و در این ماه‌ها مشغول جمع‌وجورکردن و انتخاب مجموعه شعرهای سپید و گزیده‌ای از مجموعه‌ مقالات‌شان بودند که متاسفانه پیش‌رفت بیماری این مجال را از ما و ادبیات امروز گرفت. 

دکتر شبانی در دو سه دو سال اخیر به بیماری سرطان پروستات مبتلا بود و در این مدت، بارها در بیمارستان نمازی شیراز بستری و تحت معالجه قرار گرفت. با این‌که در دوره‌ای وضعیت ایشان رو به بهبودی گذاشت و از روحیه‌ای خوب هم برخوردار شد، اما متأسفانه در دو هفته‌ی گذشته، با پیش‌رفت بیماری، تغییر داروها اثربخش نبود و منجر به سکته‌ی مغزی ایشان شد و در ساعات اولیه‌ی بامداد امروز (دوشنبه) ۷ خردادماه، در زادگاه‌اش فیروزآباد فارس به کلمات پیوست.

 دانش و معلومات وسیع در ادبیات کهن فارسی و هم‌چنین احاطه‌ی کامل بر ادبیات معاصر ایران و جهان، به‌خصوص جریان‌های نوین شعر و داستان، از دکتر عزیز شبانی، استادی صاحب‌نظر و کم‌نظیر ساخته بود که همیشه مرجع دوست‌داران و علاقه‌مندان به ادبیات بود. ادبیات امروز و جامعه‌ی دانشگاهی فارس، استادی توانا و جامع‌الاطراف را از دست داد.

 یاد و نام و اندیشه‌شان، پایدار