در سایهسار حافظ و مولانا؛ روایت استاد محلاتی از عشق به فرهنگ
ادمین ۵
بهمن پگاه راد - «خبر جنوب» /به دعوت مدیر انتشارات بینالمللی نوید شیراز، جمعی از فرهیختگان و فعالان فرهنگی استان فارس به دیدار استاد موحد شریف محلاتی رفتند؛ چهرهای برجسته در عرصه فرهنگ، ادب، و میراث معنوی که سالها در خدمت ارتقای نهادهای فرهنگی کشور بوده است. به گزارش «خبرجنوب» این دیدار صمیمی، فرصتی بود برای بازخوانی خاطرات، تجلیل از خدمات، و تأملی دوباره بر نقش بیبدیل استاد محلاتی در پاسداشت فرهنگ ایرانی.
موحد شریف محلاتی، متولد نیمه دوم دیماه ۱۳۲۵ در خانوادهای روحانی و فرهیخته در شهر شیراز، از همان آغاز زندگی با فضای علم و ادب انس گرفت. پس از طی دورههای تحصیلی، در سال ۱۳۴۹ موفق به اخذ مدرک لیسانس در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه اصفهان شد. سپس برای ادامه تحصیل در رشته روانشناسی و آموزش زبان فرانسه، راهی این کشور گردید. این تجربه بینالمللی، افقهای تازهای را در نگاه فرهنگی و آموزشی او گشود.
بازگشت استاد به ایران، نقطه آغاز فعالیتهای گستردهای در حوزه فرهنگ و هنر بود. ابتدا بهعنوان راهنمای تاریخی و هنری در اداره کل فرهنگ و هنر فارس مشغول به کار شد و سپس در سالهای ۶۰ و ۶۱ به سمت مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی و میراث فرهنگی استان منصوب گردید. در ادامه، به مدت ۱۸ سال مدیریت کتابخانه حافظیه را بر عهده داشت؛ نهادی که در دوران مدیریت او به یکی از مراکز فرهنگی شاخص کشور بدل شد.
پس از آن، استاد محلاتی به اصفهان مهاجرت کرد و در سه نوبت مسئولیت کتابخانههای تخصصی آن شهر را پذیرفت. از جمله، مدیریت بخش مرجع کتابخانه ابنمسکویه که با رویکردی علمی و فرهنگی، تحولی در خدمات کتابداری ایجاد کرد. در سال ۱۳۸۳ بازنشسته شد، اما این پایان راه نبود. به دعوت مسئولان، به مدت دو سال مدیریت کتابخانه شاهچراغ را بر عهده گرفت؛ کتابخانهای که در دوران مدیریت او بهعنوان کتابخانه برتر کشور شناخته شد.
در این دیدار، استاد داریوش نویدگویی ضمن اشاره به فعالیتهای گسترده و تأثیرگذار استاد محلاتی، از او به نیکی یاد کرد و نقش او را در ارتقای فرهنگ استان فارس ستود. وی گفت: استاد محلاتی نهتنها حافظ میراث فرهنگی ماست، بلکه با نگاهی انسانی و علمی، نسلهای آینده را به تأمل و تعهد فرهنگی دعوت میکند.
همچنین عبدالامیر عطایی، معاون اسبق فرهنگی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، دهه های ۶٠،٧٠ و ٨٠ که در این نشست حضور داشت، استاد محلاتی را مدیری لایق و مدبر خواند و افزود: نسل جدید باید ایشان و کارهایشان را نصبالعین خود قرار دهد. زمانی که در کتابخانه شاهچراغ (ع) مشغول به کار بودم، برای مدیریت آن مجموعه بزرگ، بیدرنگ به یاد استاد افتادم و از ایشان دعوت به همکاری شد.
در ادامه این نشست، استاد محلاتی با بیانی شیوا و سخنانی نغز، به تشریح دوران خدمت خود پرداخت. او از خاطرات سالهای دور گفت، از تلاش برای حفظ ارزشهای فرهنگی، از چالشهای مدیریتی، و از امیدی که همواره در دل داشته برای اعتلای فرهنگ ایرانی. سخنان او، نهتنها بازتابی از تجربه و خرد بود، بلکه روحیهای از عشق و تعهد را به نسل جوان منتقل کرد.
استاد محلاتی در کنار فعالیتهای مدیریتی، در حوزه موسیقی سنتی نیز دستی بر آتش دارد و با دستگاههای موسیقی ایرانی آشنایی کامل دارد. همچنین در آرامگاه حافظ، به مدت سه سال به تدریس دیوان حافظ و مولانا پرداخته است. آثار و تألیفات او در روزنامهها و مجلات فرهنگی منتشر شدهاند که از جمله میتوان به رساله تحقیقی درباره اشعار ایرج میرزا، مقاله محمد امین پیامبر راستین، حافظ راز سر به مهر، حافظ، فرمانروای آسمان غزل، زنان بزرگ نامدار و زنان بزرگ گمنام، خواجه نصیرالدین طوسی، طلوع خورشید بی غروب، ره پویان ، طنین آوای دارالسلام شیراز، آفرینشگر عشق طربناک ،عزیزالدین نسفی ، دانشمند و عارف عرش آشیان غریب و مقدمه دیوان شکوهالدین محلاتی اشاره کرد.
