ارسالی از گچساران| محله سادات زیر سیل فاضلاب بیمارستانی
ادمین ۵
تخلیه فاضلاب بیمارستان شهید رجایی گچساران به کانالهای سطحی محله سادات، پس از چهار دهه همچنان بیپاسخ مانده؛ معضلی بهداشتی که بوی تعفن، آلودگی زیستمحیطی و شیوع بیماریهای ویروسی را به همراه دارد.
در گچساران، هدایت فاضلاب بیمارستان شهید رجایی به کانال دفع آبهای سطحی محله سادات، به معضلی ۴۰ ساله تبدیلشده است؛ مشکلی زیستمحیطی که سلامت ساکنان را تهدید کرده و بارها مورد اعتراض و هشدار فعالان اجتماعی و زیستمحیطی قرارگرفته است.
اگرچه بارها زنگ خطر این فاجعه به صدا درآمده و از پیامدهای منفی آن نظیر آلودگی، بوی تعفن و شیوع بیماریهای ویروسی و میکروبی سخن به میان آمده، اما تاکنون اقدام مؤثری برای رفع آن صورت نگرفته است.
ساکنان محله سادات گچساران میگویند: این معضل آنقدر قدیمی و مزمن شده که گویا تا قیامت ادامه دارد! به گفته آنها، بوی نامطبوع ناشی از فاضلاب در بسیاری از ساعات روز بهویژه در گرمای تابستان، غیرقابلتحمل است.
یکی از شهروندان میگوید: تا کی باید شاهد وضعیت اسفباری باشیم که شایسته مردم این شهر نیست؟ اوی میافزاید: کودکان بسیاری در این محله، در کنار این کانالها بازی میکنند و اگر اتفاقی بیفتد، چه کسی پاسخگو است؟
مردم سادات و فعالان اجتماعی و محیط زیستی، ادامه این وضعیت را تهدیدی جدی برای سلامت جامعه دانسته و خواستار پایان همیشگی آن شدند. آنان بارها گلهمندی خود را نسبت به بیتوجهی دستگاههای مسئول ابراز داشته و بر لزوم اقدام فوری تأکید کردهاند.
یکی دیگر از اهالی میگوید: مشکل در این است که کسی به این درد مزمن توجهی ندارد. نه شهرداری برنامهای برای ساماندهی کانال دارد، نه محیط زیست اقدامی برای حل آلودگی انجام میدهد و نه بهداشت و درمان وضعیت بهداشتی منطقه را جدی گرفته است.
جاری شدن فاضلاب بیمارستانی در کانالهای روباز محله سادات، نتیجه اجرا نشدن کامل طرح شبکه فاضلاب بیمارستان شهید رجایی است؛ موضوعی که همواره مورد اعتراض شهروندان بوده و همچنان چالشزا باقیمانده است.
سید امین رضایی، مدیر شبکه بهداشت و درمان گچساران با اشاره به معضل چند دههای فاضلاب بیمارستان شهید رجایی گچساران گفت: یکی از مهمترین چالشهای موجود، مسئله فاضلاب و تصفیه فاضلاب این بیمارستان است؛ موضوعی که از سالها پیش وجود داشته و علیرغم برخی اقدامات مقطعی، هنوز بهعنوان معضلی حلنشده باقیمانده است.
وی با تأکید بر خطرناک بودن فاضلاب بیمارستانی نسبت به دیگر فاضلابها افزود: فاضلابهای بیمارستانی ازجمله خطرناکترین پسابهای تولیدشده در محیطهای درمانی انسان و دام هستند که در صورت ورود مستقیم به طبیعت، پیامدهای خطرناک زیستمحیطی و انسانی در پی خواهند داشت. این پسابها نهتنها بوی زننده و ناخوشایند تولید میکنند بلکه میتوانند باعث جهشهای ژنتیکی در انسان و تغییرات جنسی در آبزیان همچون ماهیها نیز شوند.
مدیر شبکه بهداشت و درمان گچساران بابیان اینکه تصفیه فاضلاب در مراکز درمانی از اهمیت زیادی برخوردار است، تصریح کرد: با توجه به محدودیتهایی که برای ورود این نوع فاضلاب به طبیعت وجود دارد، ضروری است تصفیه آن در محل تولید انجام و پساب خروجی به فاضلاب شهری هدایت شود.
رضایی از تشکیل چندین جلسه کارشناسی در ماههای اخیر برای حل این معضل خبر داد و گفت: طی چند ماه گذشته این موضوع با جدیت در دستور کار قرار گرفت. جلسات متعددی درونسازمانی و بینبخشی باهدف بررسی راهحلهای فنی برگزار شد. همچنین با چند شرکت طراحی تصفیهخانه فاضلاب بیمارستانی مذاکره، پیشطراحی و استعلام هزینه انجام شد.
وی با اشاره به بررسی فنی دو طرح پیشنهادی افزود: در جلسات شورای سلامت شهرستان، کمیته مدیریت پسماند و دیگر نشستهای کارشناسی، این معضل بهعنوان یکی از مهمترین اولویتها مطرح شد. در همین راستا، دو طرح و پروپوزال جهت تأمین اعتبار تدوین شد.
رضایی ادامه داد: یکی از منابع اعتباری مدنظر، استفاده از ظرفیت مسئولیتهای اجتماعی شرکت نفت بود که با موافقت مشاور مسئولیتهای اجتماعی نفت، مدیرعامل شرکت بهرهبرداری نفت و گاز گچساران و مدیرعامل مناطق نفتخیز جنوب، در حال حاضر این طرح در مرحله تأیید نهایی در وزارت نفت قرار دارد.
وی افزود: طرح دوم که جامعتر بود، در آخرین نشست کمیته مدیریت پسماند شهرستان با حضور فرماندار محترم تصویب شد. بر اساس این طرح، تأمین اعتبار از محل درآمدهای حاصل از عوارض آلایندگی یا از محل مواد ۶۸ و ۸۰ قانون شهرداریها پیشبینیشده است. مکاتبات اولیه انجامشده و اکنون منتظر تصمیمگیری نهایی شهرداری دوگنبدان هستیم.
مدیر شبکه بهداشت و درمان گچساران خاطرنشان کرد: با توجه به ارتباط مستقیم این پروژه با سلامت شهروندان، انتظار میرود تصمیمگیری نهایی از سوی شهرداری محترم صورت گیرد تا مراحل اجرایی آن آغاز و این چالش زیستمحیطی و تهدید جدی برای سلامت مردم، برای همیشه برطرف شود.
در برخی ساعات، بوی لجن شدت میگیرد و احتمال شیوع بیماریهای واگیردار در این بخش از شهر، روزبهروز افزایش مییابد. تداوم این وضعیت، نشانهای است از اولویت نداشتن سلامت مردم در برنامهریزی نهادهای اجرایی که بهرغم هشدارهای پیاپی، هنوز پاسخی درخور به مطالبه مردم ندادهاند.
