اسکله وسط شهر؛ کابوس چهلساله بندرلنگهایها
ادمین ۵
به گفته شهروندان بندرلنگه، این شهرستان تنها شهر استان هرمزگان است که هنوز جاده کمربندی ندارد؛ در حالیکه تمام شهرستانهای دیگر استان از چنین زیرساختی برخوردارند. نبود این مسیر حیاتی باعث شده خودروهای سنگین تریلی برای رسیدن به اسکله باربری، ناگزیر از عبور از خیابانهای اصلی شهر باشند.
نتیجه این وضعیت، ترافیک سنگین، فرسایش آسفالت و افزایش خطرات برای عابران و رانندگان است. مشکل اما تنها به نبود کمربندی ختم نمیشود. بسیاری از مردم ریشه این معضل را در تصمیمی میدانند که حدود ۴۰ سال پیش گرفته شد؛ زمانی که اسکله باربری بندرلنگه درست در قلب شهر ساخته شد. آنها میگویند در هیچ نقطهای از دنیا، پایانههای باربری دریایی، فرودگاه، ایستگاه قطار یا ترمینال اتوبوسرانی برونشهری در مرکز شهر قرار نمیگیرد، اما در بندرلنگه این اتفاق افتاد و حالا تبعات آن گریبان همه را گرفته است.
شهروندان تاکید میکنند که حتی اگر جاده کمربندی ساخته شود، این تنها یک راهکار موقتی است و مشکل اصلی تا زمانی که اسکله باربری به خارج از محدوده شهری منتقل نشود، بهطور اساسی حل نخواهد شد. یکی از ساکنان با اشاره به یک ضربالمثل قدیمی میگوید: «یک دیوانه سنگی را در چاه میاندازد که صد عاقل هم نمیتوانند بیرون بیاورند. ساخت اسکله وسط شهر مصداق همین است.»
محله سماچ، یکی از مناطق همجوار اسکله، بیش از همه از این شرایط آسیب دیده است. راه ارتباطی این محله با ساحل و دریا مسدود شده و نبود کانالهای هدایت آب باعث میشود در زمان بارندگی شدید، سیلاب به خانهها نفوذ کند. افزون بر این، عبور مداوم کامیونها و تریلیها از خیابانهای باریک محله، با سروصدای زیاد، آرامش و آسایش ساکنان را مختل کرده است.
از سوی دیگر، پروژه جاده ساحلی که میتوانست بخشی از بار ترافیکی را کم کند، بیش از ۱۵ سال است آغاز شده اما هنوز به پایان نرسیده و به حال خود رها شده است.
مردم بندرلنگه امیدوارند که مسئولان محلی و استانی با درک اهمیت این مشکل، در کوتاهمدت احداث جاده کمربندی را در اولویت قرار دهند و در بلندمدت، برای انتقال اسکله به خارج از شهر برنامهریزی کنند.
