جان پاييز/ سروده اشرف‌السادات كماني

جان پاييز/ سروده اشرف‌السادات كماني

الف.هـ.يزدانپور/ مجموعه رباعي هاي مهربانو اشرف السادات كماني با خط زيبا و چليپايي استاد مجيد چيزفهم از سوي انتشارات بين المللي (نويد) چندسال قبل به دوستداران شعر هديه شد. كتاب جمع و جور و زيبايي است كه مي تواني رباعيات زيبايي در آن گلچين كني. خانم كماني نه فلسفه پيچيده خيام را در رباعي هاي اين كتاب فرياد زده و نه عارفانه هاي مولانا و عطار را زمزمه گر شده است. خودش هست و بضاعت زنانه اش و سادگي كلامش كه بيش از هر چيز در اين كتاب نمايان است و خواننده شعرش را خيلي زود درگير احساسات لطيفش مي كند. براي خانم كماني كه به تازگي از همايش بزرگ شاعران معاصر ايران خلاصي يافته، آرزوي توفيق ميكنيم و رباعيات زيبايي از اين مجموعه را به خوانندگان ارجمند نگاه پنجشنبه تقديم ميداريم.

جان پاييز 

از بام جهان ابر كه در دام انداخت

دم كرد و به توصيف نهايي پرداخت

آتش كه گرفت جان پاييز از عشق

تركيب زمستان و بهار از نو ساخت

 

گذر زندگي

خيام پريشان شده از اين همه درد

افسوس جهان خموش و دلها شده سرد

پنجاه گذشت و زندگي مي گذرد

دنبال هر آنچه همه خواهند نگرد

 

سكوت

در نيمه شب از هرچه هياهو دورم

درگير به لحظه هاي جورواجورم

فرياد زنم سكوت دردي است گران

از اين كه گشوده قفل لب معذورم

ترديد 

اي عشق ببين چگونه ترديد رسيد؟

از چشم ترم مدام خونابه چكيد؟

امشب من و تو جنگ برابر داريم

تا سر بزند طليعه صبح سپيد

 

زن

من يك زن بيمناك از اما و سؤال

آماده براي عشق شيرين و وصال

فرهاد نديده كوه ها را كنده

در سينه سنگ ها تراشيده خيال

 

ققنوس زمان 

گاهي شده من گريه كنم بر خاكم

از هرچه ريا هست و دورنگي پاكم

ققنوس زمان هستم و شاهين زمين

عاشق شدم و مست جنون تاكم

 

مكتب عشق 

پاييز و شروع مهرگان، زيبايي است

امروز تو باشي همه جا رويايي است

در مكتب عشق از خزان هيچ مگو

هر فصل شكوفا شدنت دنيايي است

 

مطلع عشق

در دام تو روز و شب اسيرم، اما

زنجيري و عاشقي فقيرم، اما

تو، مطلع عشقي به غزل ها ليكن

جرم است براي تو بميرم، اما

 

كليد زندگي 

تا رمز كليد زندگي دست زن است

هر جرعه بنوشد آدمي مست زن است

زن حل معما و سؤوالي است بزرگ

زيبايي و شور عشق، پيوست زن است

 

بوسه قلم

تو گوش كني مرا و من نوش تو را

تو نوش كني مرا و من گوش تو را

تو بوسه زني به دفترم با قلمت

بر دوش كشم هميشه خاموش تو را