شیراز و جولان سگ های گردان

نیکنام خشنودی – خبرجنوب/ بیستم خرداد ماه امسال خبری از سوی روابط عمومی دادگستری استان فارس در اختیار رسانه ها قرار گرفت ، دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان فارس اعلام کرد: ممنوعیت سگ گردانی در اماکن و معابر عمومی، اماکن تاریخی - فرهنگی، پارک ها، بازار و اماکن تجاری و وسایل نقلیه عمومی اجرایی می شود.

کامران میرحاجی با اعلام ممنوعیت سگ گردانی با هدف پیشگیری از بروز آسیب های جسمانی و همچنین حفظ سلامت و بهداشت شهروندان و حفظ نظم عمومی، از تشکیل نشست با نهادهای مسئول در موضوع ممنوعیت سگ گردانی و اتخاذ تصمیم در این خصوص خبر داد.

ممنوعیت سگ گردانی در شیراز به دنبال اتخاذ این تصمیم در سایر شهرها اعلام شد اما این تصمیم تحت تاثیر عملیات تروریستی 23 خرداد قرار گرفت و با گذشت بیش از 20 روز از اعلام ممنوعیت سگ گردانی همچنان شاهد رخ داد این پدیده در بوستان های شهری و اماکن عمومی و خیابان های این شهر هستیم.

در سایر کلان شهرها و استان های کشور نیز ممنوعیت سگ گردانی اجرایی نشد و تحت تاثیر جنگ تحمیلی 12 روزه مسکوت ماند، در عین حال دادستان مرکز استان فارس  از ابلاغ  مصوبات جلسات و نشست‌هایی  خبر داده بود که به دستگاه های دارای وظایف قانونی رسیده و  شهرداری ها ، دانشگاه علوم پزشکی، محیط زیست، دامپزشکی، نیروی انتظامی و سایر نهادهای مسئول را  جهت اجرا و فراهم ساختن برخی زیر ساخت های این پدیده مسوول دانست.

 دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان فارس تاکید کرده بود: این تصمیم با هدف تامین هر چه بیشتر امنیت روانی، صیانت از حقوق عامه و جلوگیری از گسترش و انتشار بیماری های مشترک انسان و حیوان و حفظ بهداشت عمومی اتخاذ شده است.

سووالی که باید پاسخ آن را بعد از ممنوعیت سگ گردانی در شیراز در وظایف قانونی همان دستگاههایی که دادستان استان فارس از آن نام برد جستجو کرد این است که تکلیف آنانی که سگ و حیوان خانگی نگه می دارند و در خانه از این حیوانات دارند چیست ؟ آیا  مکان خاصی برای بیرون بردن سگ ها در شیراز دیده شده است؟ صدور قوانینی که بستر اجرای آنها فراهم نیست، شهروندان را در تنگنای انتخاب میان نیاز و قانون‌گریزی قرار می‌دهد. چنین قوانینی، اگر جامع و دقیق تدوین نشوند، جامعه را به بن‌بست می‌کشانند و افراد ناگزیر به تخلف می‌شوند.

برای بسیاری از کسانی که سگ نگهداری می‌کنند، سگ‌گردانی فقط یک تفریح نیست؛ ضرورتی است برای حفظ سلامت حیوان. نمی‌توان از یک‌سو مجوز نگهداری حیوان خانگی صادر کرد. دامپزشک تعیین کرد، غذای وارداتی فراهم کرد و... و از سوی دیگر ابتدایی‌ترین امکان مراقبت از آن را منع کرد. در این شرایط یک‌شبه و با یک تصمیم، جماعتی را قانون‌شکن می‌کنیم؛ درحالی‌که می‌توان با تدبیری ساده، مانند اختصاص فضاهای مشخص با ضوابط معین برای سگ‌گردانی، هم نیاز این گروه را پاسخ داد و هم حرمت قانون را حفظ کرد.

سوالی که ذهن هزاران صاحب سگ را درگیر کرده این است که ما حالا باید با حیوان خانگی مان چه کار کنیم؟ آیا خانه نشین اش کنیم؟ برخی کارشناسان نیز  اقداماتی کوتاه مدت برای سگ داران در صورت سفت و سخت شدن قانون ممنوعیت سگ گردانی پیشنهاد داده اند، خودداری از گردش سگ ها در اماکن عمومی حتی با قلاده طبق قوانین جدید از جمله این پیشنهادات است.

دیگر اینکه  در صورت نیاز فوری به دامپزشک یا جابه جایی حتماً از جعبه های مخصوص حمل سگ استفاده شود، اخذ گواهی سلامت از دامپزشک و همراه داشتن آن نیز می تواند از سوء تفاهم ها تا حدی جلوگیری کند، از حضور سگ در خودرو بدون فضای ایمن مانند قفس نیز باید جداً خودداری شود. همه این موارد را باید در کنار لزوم تدوین قانون مشخص برای سگ داری به جای ممنوعیت در نظر گرفت. قانون گذاری جدی در زمینه سگ داری مسئولانه و منضبط مورد نیاز است.

ثبت رسمی سگ ها همراه با شناسنامه سلامت و واکسیناسیون، اخذ مالیات از دارندگان حیوانات برای تأمین هزینه های بهداشتی، عقیم سازی و بیمه کردن حیوانات خانگی، ایجاد پارکهای مخصوص سگها با ورودی و نظارت دقیق و ممنوعیت غذارسانی به حیوانات ولگرد بدون مجوز از دیگر پیشنهاداتی است که باید به آن توجه کرد.