قاسم محمدی - خبر جنوب/ در سال ۱۳۷۶ کلنگ احداث مجموعه ورزشی پارس با بودجه بالغ بر ۶۰ میلیارد ریال به زمین زده شد و این مجموعه در قطعه زمینی به مساحت ۶۴ هکتار واقع در جنوب شرق شیراز و در شهرک میانرود احداث شد.

سال‌ها عملیات اجرائی این پروژه به صورت بسیار کند در حال انجام بود تا اینکه پس از ۲۲ سال در سال ۱۳۹۴ در پی تلاش و عزم جدی مسئولین و خواست مردم و ورزشکاران با اختصاص بودجه‌ای بالغ بر ۵۴۰ میلیارد،عملیات ساخت این ورزشگاه شتاب بیشتری به خود گرفت و با تصمیم مسئولین در ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ زمین چمن این ورزشگاه با برگزاری مسابقه بین دو تیم قشقایی و مس رفسنجان در چهارچوب مسابقات لیگ دسته اول فوتبال کشور به صورت رسمی مورد بهره‌برداری قرار گرفت و طی نزدیک به دو و نیم سال این ورزشگاه میزبان مسابقات لیگ دسته اول فوتبال کشور بود.

امکانات ویژه و منحصربه‌فرد ورزشگاه پارس

ورزشگاه پارس چهارمین ورزشگاه بزرگ ایران به شمار می‌آید. استادیوم 50000 نفری پارس شیراز بر اساس مطالعات موردی فراوان طراحی شد تا ویژگی‌های مهمی اعم از طرفدارمحوری، نمادین بودن و زیبایی را در خود جای داده باشد.

این استادیوم به گونه‌ای طراحی و ساخته شده که ديد كامل همه تماشاچيان مدنظر باشد به‌طوري كه حداكثر ديد تماشاچی از مركز زمين در شمال و جنوب 136 متر و در شرق و غرب 126 متر است. تونل‌ها و راه‌روهای استادیوم طوری پيش‌بينی شده كه وسايل نقليه از قبيل آتش نشانی، نظافت و همچنين كانتينرهای ویژه تلويزيون می‌توانند در مواقع لزوم تا نزديك جايگاه تردد کرده و مستقر شوند.

از امکانات استادیوم میانرود می‌توان به رمپ، سقف پارچه‌ای، سیستم گرمایش چمن، پیست دوومیدانی، زمین تنیس، نورپردازی بدون دکل برق، دسترسی به خط شماره دو متروی شیراز و... اشاره کرد.

تفاوت اصلی معماری استادیوم پارس شیراز با سایر ورزشگاه‌های ایران طراحی سکوهای آن است .به این معنا که سکوها سازه‌ای طراحی شده و به‌صورت دپو نیست؛ یعنی از فضای زیر سکوها استفاده حداکثری صورت پذیرفته است. این فضاها به بخش‌های اداری، سالن بدنسازی، دفاتر و کلاس‌های آموزشی اختصاص داده شده است. استادیوم 50000 نفری پارس مجهز به سیستم مدرن گرمایش از کف، پیست تارتان ۸ خطه، دکل‌های روشنایی ۱۲۰۰ لوکس و اسکوربردی به مساحت ۱۰۴ مترمربع است. این استادیوم دارای 4 رمپ سیلندری برای تخلیه تماشاگران از طبقات فوقانی می‌باشد.

ورزشگاه پارس همچنین به‌عنوان برترین سازه بتنی سال ۱۳۹۳ انتخاب شد. سازه بتنی متقارن در سه گالری و سایبان فلزی با پوشش پارچه‌ای که ۷۵درصد استادیوم را سرپوشیده کرده است.

از دیگر امکانات استادیوم پارس می‌توان به سونای خشک و جکوزی، سالن بدنسازی، ساختمان اداری، پارکینگ و همچنین فضاهای مخصوص تماشاگران و مهمانان ویژه اشاره کرد.

حال شنیده می‌شود که مسئولین استان و مدیران ورزش تصمیم گرفته‌اند تا با مولدسازی بخشی از این پروژه عظیم ورزشی را به دلیل ناتوانی مالی به فروش برسانند و در  مسیر این طرح روز سه‌شنبه ساعت ۱۵ با حضور خبرنگاران، معاون وزیر اقتصاد و سرپرست سازمان خصوصی سازی کشور در ورزشگاه پارس حضور پیدا کرد و همراه با مدیرکل ورزش وجوانان فارس  از نزدیک از ورزشگاه و امکانات آن بازدید نمودند.

اتفاق عجیب در این بازدید مهیا نبودن سند مالکیت این ورزشکار بوده و آنگونه که شنیده شد مهندس بازیان اعلام نمود تا زمانی که شما سند مالکیت مجموعه را به نام خود ندارید  چگونه می‌توانید آن را و یا بخشی از آن را به فروش برسانید! 

و اما روی سخن نگارنده با مسئولین و به خصوص مدیران استان است که با درک بهتر شرایط موجود در شهر شیراز و اندک بودن سرانه ورزش در این شهر، باید تلاش نمود تا این سرانه را افزایش داد وحال با چه منطقی تصمیم بر آن گرفته شده  که بخشی از این پروژه ورزشی را به فروش رسانده و خرج تکمیل مابقی قسمت‌ها نمایند؟ آیا این گونه رفتارها و فروش بخشی از این ورزشگاه باعث کاهش سرانه ورزش در شهر شیراز نمی‌شود و آیا بی‌ تدبیری مدیران در جهت تامین منابع مالی را باید با فروش بخشی از این پروژه جبران نمود؟

آقایان مسئول این نوع عملکرد شما باعث لطمه جبران ناپذیر به ورزش فارس به خصوص شهر شیراز خواهد شد.

کدام عقل سلیم این گونه برخوردها را قبول دارد که با هزاران زحمت پروژه‌ای ساخته شود و اما در تکمیل نهایی آن با بی‌تدبیری مدیران بخواهیم بخشی از این پروژه را بفروش برسانیم؟

آقایان قطعاً این ظلم بزرگی به ورزش فارس و شهر شیراز خواهد بود و قطعاً در آینده فرزندان ما به خاطر این گونه بی تدبیری ما را مورد مواخذه قرار خواهند داد.

این مطلب بماند تا در آینده بدان بیشتر خواهیم پرداخت.